Szklana konstrukcja na szczycie Winnego Wzgórza w Zielonej Górze to miejsce, gdzie spotykają się dwie nieoczywiste rzeczy – egzotyczna roślinność i winiarska tradycja. Palmiarnia powstała przy XIX-wiecznym domku winiarskim i od lat 60. XX wieku rośnie razem z palmami, które regularnie przebijały dach. W środku czeka około 150 gatunków roślin tropikalnych, akwaria z piranią i jesiotrem, a na górze tarasy widokowe z panoramą miasta.

Historia związana z winem i rosnącym daktylowcem

Wszystko zaczęło się od Augusta Gremplera, który w 1818 roku założył na Winnym Wzgórzu dom winiarski z piwnicami do produkcji win musujących. To był zwykły zakład produkcyjny, dopóki w 1961 roku ktoś nie wpadł na pomysł, żeby z tyłu domu postawić szklarnię. Miała 220 metrów kwadratowych i służyła jako kawiarnia.

Problem pojawił się później, kiedy w środku zaczęły rosnąć palmy. Zwłaszcza daktylowiec kanaryjski – jedna z najwyższych palm w Polsce – który najpierw w latach 80., a potem znowu w XXI wieku po prostu przestał się mieścić w budynku. Fragmenty rośliny wydostawały się przez dach na zewnątrz. Dlatego Palmiarnię rozbudowywano pięć razy, a ostatnia duża modernizacja trwała od 2006 do 2008 roku. Podczas prac rośliny owijano foliami i dogrzewano, żeby przetrwały remont.

Daktylowiec w Palmiarni rósł tak szybko, że dwukrotnie przebijał dach konstrukcji – za każdym razem budynek musiał być rozbudowywany.

Co zobaczysz w środku – rośliny, ryby i platformy

Palmiarnia to nie jedna przestrzeń, tylko kilka połączonych szklarni na różnych poziomach. Wchodzisz do środka i od razu czujesz wilgoć i ciepło – klimat tropikalny działa nawet zimą. Między roślinami prowadzą platformy i kładki na pierwszym i drugim piętrze, z których widać całą konstrukcję z góry.

Rośliny pochodzą ze strefy równikowej i zwrotnikowej. Oprócz słynnego daktylowca są tu palmy kokosowe, kakaowce i mnóstwo mniejszych gatunków. Ale dla wielu osób, zwłaszcza dzieci, większą atrakcją są akwaria z rybami – pływają tam piranie i jesiotr ostronos. Można stanąć przy szybie i obserwować je z bliska.

Na najwyższym poziomie znajduje się restauracja z parkietem, gdzie organizuje się różne imprezy – od wesel po koncerty. Stamtąd jest też wyjście na tarasy widokowe. Widok z góry obejmuje całą Zieloną Górę, w tym pobliski kompleks dawnej fabryki „Polska Wełna”, obecnie centrum handlowe.

Park Winny i winiarska tradycja miasta

Palmiarnia stoi na szczycie Winnego Wzgórza, a samo wzgórze to Park Winny – jedyna winnica w środku polskiego miasta. Między alejkami rosną winorosła, są ławki i plac zabaw dla dzieci. Można tu spokojnie pospacerować przed lub po wizycie w Palmiarni.

Przy wejściu do Palmiarni stoi fontanna z figurką Bachusika – jeden z wielu takich symboli rozsianych po Zielonej Górze. To nawiązanie do winiarskiej tradycji miasta, która ma tu znaczenie od wieków. W samej Palmiarni zachował się XIX-wieczny domek winiarza, który można zobaczyć jako część kompleksu.

Zielona Góra to jedyne miasto w Polsce z winnicą w ścisłym centrum – Park Winny na Winnym Wzgórzu otacza Palmiarnię od wszystkich stron.

Dla kogo jest Palmiarnia w Zielonej Górze

To miejsce działa na kilku poziomach. Rodziny z dziećmi przychodzą tu głównie dla rybek w akwariach i możliwości chodzenia po platformach między roślinami – dzieciaki lubią takie eksplorowanie przestrzeni. Są organizowane warsztaty botaniczne, zwłaszcza w weekendy i wakacje.

Dla osób zainteresowanych historią i architekturą ciekawe jest połączenie starego domu winiarskiego z nowoczesną szklaną konstrukcją. Widać tu, jak miasto wykorzystało poprzemysłowe dziedzictwo i przekształciło je w atrakcję turystyczną. Miłośnicy roślin docenią kolekcję gatunków tropikalnych, choć to nie jest ogród botaniczny w klasycznym sensie – bardziej klimatyczne miejsce do spaceru niż naukowa ekspozycja.

Palmiarnia to też po prostu dobry punkt widokowy na miasto i miejsce, gdzie można usiąść w restauracji czy kawiarni. Wielu zielonogórzan traktuje ją jako miejsce spotkań – zarówno codziennych, jak i okolicznościowych.

Ile czasu potrzeba i jak zwiedzać

Spokojne przejście przez Palmiarnię zajmuje około 30-40 minut. Jeśli chcesz dłużej poobserwować rośliny, poczytać tabliczki informacyjne i posiedzieć na tarasie widokowym, zaplanuj godzinę. Z dziećmi, które będą się zatrzymywać przy każdym akwarium, może to potrwać dłużej.

Najlepiej zacząć od dolnego poziomu, przejść przez główną przestrzeń z palmami, a potem wejść po schodach lub windą na wyższe platformy. Stamtąd prowadzi droga na tarasy widokowe i do restauracji. Warto wyjść na zewnątrz i zobaczyć panoramę – zwłaszcza w ładny dzień.

Po wizycie w Palmiarni można zejść w dół przez Park Winny różnymi ścieżkami. Od strony ulicy Wrocławskiej prowadzą schody z rzeźbą młodzieńca ze źrebięciem – dzieło Hansa Krückeberga. To dodatkowy element do zobaczenia po drodze.

Informacje praktyczne – godziny, ceny, dojazd

Wstęp do Palmiarni jest darmowy – nie obowiązują bilety. To rzadkość w przypadku tego typu atrakcji. Płatna jest tylko ewentualna konsumpcja w restauracji lub kawiarni.

Palmiarnia jest nieczynna w poniedziałki. W pozostałe dni tygodnia jest otwarta dla zwiedzających, choć warto sprawdzić aktualne godziny otwarcia przed wizytą, bo mogą się zmieniać sezonowo.

Adres: ul. Wrocławska 12a, Zielona Góra
Telefon kontaktowy: 68 478 45 50
Strona internetowa: palmiarnia.net.pl

Dojazd jest prosty – Palmiarnia znajduje się w centrum miasta na Winnym Wzgórzu. Można dojechać samochodem (jest parking w pobliżu) lub dojść pieszo z centrum. Od ulicy Wrocławskiej prowadzą schody bezpośrednio na szczyt wzgórza. Obiekt jest dostosowany dla osób poruszających się na wózkach – są windy i odpowiednie toalety.

Palmiarnia była rozbudowywana pięć razy w ciągu swojej historii – za każdym razem powód był ten sam: rośliny rosły szybciej niż budynek.

Warto połączyć wizytę w Palmiarni ze spacerem po Parku Winnym i ewentualnie dalszym zwiedzaniem centrum Zielonej Góry. Całość można spokojnie zrobić w ciągu jednego popołudnia. Jeśli przyjedziesz we wrześniu, trafisz na czas Winobrania – największej imprezy w mieście, kiedy Winne Wzgórze pełne jest ludzi i wydarzeń kulturalnych.